Het VAKiR-optreden in ATRIUM op 18 januari 2020

Het Atrium is een kleine zorginstelling, wat verscholen tussen de winkels aan de Karel Doormanlaan, waar VAKiR-leden een optreden verzorgden. Het was het derde jaar dat we hier waren, we zijn langzamerhand oudgedienden.

Op 18 januari vormden we met ons drieën maar liefst twee verschillende duo’s; ‘Duo Henriette’ met Riekje op viool en Vera op piano. Het tweede gelegenheidsduo ‘Duo Holst’, Riekje en ik, ontstond omdat we Holst al tijden op de lessenaar hadden en er slechts één aanmelding voor het optreden was. Viool en zang is mooi voor de afwisseling. Toen het programma helemaal rond was, meldde zich alsnog een duo. Zij waren zo aardig om door te schuiven naar een volgende optreden.

Maar liefst meer dan de helft van de bewoners zat op 18 januari al een half uur van tevoren klaar voor ons optreden.  Er stond een eenvoudige piano in de tuinzaal, de programma’s lagen klaar en we kregen meteen thee aangeboden, door een vrijwilligster.

Het optreden duurde precies 45 minuten, omdat ‘Duo Henriette’ goed op de tijd had gelet, en op het laatste moment nog wat onderdelen had geschrapt.

Riekje had veel research gedaan naar Rotterdamse componisten, waar ze ook interessante dingen over vertelde, op een aansprekende manier.

Het publiek was bijzonder geïnteresseerd omdat ze soms naar de Doelen gaan voor een lunchconcert.

Een dame op de tweede rij bleef hardop praten tijdens het optreden waar andere bewoners last van hadden. Zij werd tot stilte gemaand, maar later zagen we dat ze tot helemaal tot rust kwam tijdens een heel eenvoudig wiegenliedje. Er was ook belangstelling van de VAKiR-achterban. Altijd fijn om op te treden met eigen publiek erbij.

Tot slot een aardig dankwoordje van Activiteitenbegeleidster, die ook bijgaande foto maakte. We kregen een bosje tulpen bij het slotapplaus en aardige reacties van bewoners, soms ontroerend. Volgend jaar zijn we weer welkom. We verheugen ons erop.

Verslag VAKiR optreden bibliotheek op 21 december 2019

Zoals langzamerhand traditie is geworden, hebben VAKiR-leden op zaterdag 21 december in de bibliotheek opgetreden. Het programma duurde dit jaar een uur. Uit ervaring wijs geworden, hebben we geen langer programma gepland.

Er hadden zich 4 ensembles gemeld, dus dat was helemaal goed.

We spelen in de bibliotheek allerlei stukken, het hoeft geen kerstmuziek te zijn. De bijdragen waren gevarieerd: piano met klarinet, met fluit, met cello en tenslotte het trio met twee violen met salonmuziek, wat inderdaad een goede afsluiting was. We waren binnen het uur rond.

De opstelling was iets gewijzigd en de hal was flink verbouwd, zodat het geluid niet tot boven in het gebouw doorklonk. Klapstoelen stonden van te voren al uitgeklapt aan weerszijden van de vleugel en we konden er stoelen bijpakken. Optreden met publiek achter je is even wennen, maar iedereen kon zijn stoel verzetten. Het had iets van een straatoptreden op een groot plein.

Het publiek bestond halverwege het optreden uit minstens 40 mensen, waaronder zeker 6 kinderen. Een percentage van meer dan 10% jongeren in de zaal, dat haalt een klassiek optreden in de Doelen niet! Die kinderen wilden langer blijven, maar de ouders namen ze gewoon mee, want die hadden nog meer te doen, zo vlak voor kerst. Er waren behalve ‘onze artiesten’  ook VAKiR-leden die niet optraden en ook bestuursleden, met wie we na afloop gezellig wat gingen drinken. Er kwam nog een heel klein meisje met een zusje uit het publiek naar me toe, die heel verlegen aan me vroeg of we nog meer concerten gaven. Ze speelde nog geen instrument, maar zat op dansles en moest van haar moeder eerst zwemmen leren voordat ze met een instrument aan de gang mocht. Ons optreden is inderdaad heel laagdrempelig voor heel jonge kinderen!!!!

In december 2020 gaan we weer optreden – kerstcadeau voor Rotterdammers.

Marianne van den Heuvel

Nationale voorleeslunch Centrale Bibliotheek

VAKiR-optreden in de bieb tijdens de nationale voorleeslunch voor ouderen

De centrale bibliotheek nodigde VAKiR uit om op 4 oktober met een aantal ensembles het voorlezen en de lunch op te luisteren. Duo ‘Rothaak’ (naar de achternamen van Peter en Wim) gaven zich als eerste op, met sfeervolle Barokmuziek. Of er nog een viool bij kon? vroeg de medewerker van de bieb. En daar was opeens de aanmelding van Riekje en Vera, die het aandurfden om moderne Rotterdamse muziek te spelen. Bij de binnenkomst was ruim parkeertijd gerekend voor de rollators. We voelde ons jong, met onze instrumenten als houvast. De directeur kwam binnen als een wervelwind, die moeite had om rustig een verhaal voor te lezen met veel ‘verkeerde’ woorden, die hij eigenlijk niet zou willen uitspreken. Maar het moest. Dan maar met een beschaafde ‘bliep’.

Geen gewone blokfluit
We hoorden het verhaal van Maarten Spanjer, dat in heel Nederland werd voorgelezen. Het ging nog over guldens en Willem O Duis, hoe schrijf je dat en wie was dat ook al weer? Maar het verhaal was toch speciaal onder embargo afgeleverd voor dit evenement. Wim en Peter kregen vervolgens de juiste aandacht voor hun samenspel. Tijdens de muziek merkte een dame op dat Wim nu een heel andere fluit te pakken had en of ze dat goed zag. Wim pauzeerde even om uit te leggen dat dit geen gewone blokfluit was, maar een traverso. Dat combineert erg goed met het clavecimbel waar Peter meestal op speelt, terwijl hij nu wat fors speelde op de net gestemde vleugel, met de klep helemaal open. Wim pakte de draad weer op en samen speelden ze geconcentreerd en virtuoos tot het eind.

Week van de eenzaamheid
Riekje en Vera kondigden zelf aan waarom deze muziek van een Joodse Rotterdammer gespeeld moest worden. Ze speelden vlot en vrolijk in hun mooie gebloemde jurken en waren een voorbeeld van: let niet op de leeftijd maar op kwaliteit. Het thema van de lunch was ook de ouderenweek en eenzaamheid. Als je een muziekinstrument speelt, en je bent lid van VAKiR dan kom je steeds met nieuwe mensen in contact en met een publiek. Van sommige leden hoor ik dat het hun levensader is, juist in moeilijke periodes. We hebben met dit optreden onszelf en ook het publiek een plezier gedaan We hielden er lovende woorden en een flink stuk chocola aan over. Met Kerst staan we weer paraat om onszelf en andere Rotterdammers met onze muziek over deze soms moeilijke dagen heen te tillen.

Marianne van den Heuvel

Optreden Botanische Tuin

Verslag van optreden Botanische tuin, 12.5.19 (Moederdag)

Voor dit optreden had ik twee ensembles uitgenodigd van blazers en gitaristen die afwisselend optraden. Dit bood variatie in bezetting, maar gaf de blazers ook adempauze. Het was de tweede keer dat we hier met VAKiR optraden. De tent stond al klaar met vijf stoelen voor het blaaskwintet, evenals de kopietjes van het programma. Het vaandel uitrollen en stevig opzetten gaat steeds beter. Er moesten stenen op het voetstuk, zodat het niet omwoei. Ineke, hielp me. We hadden afgesproken dat de musici hun eigen programma zouden toelichten, ik deed alleen het begin en de afsluiting. Het repertoire was toepasselijk en Paula presenteerde heel plezierig zoals altijd. Achterin op het terras zaten mensen aan tafel te luisteren, en vooraan zat een tafel te praten. Toen ik vroeg of het iets zachter kon, pasten ze zich meteen aan. De buren van de tuin, klapten vanaf hun balkon in de verte. De gitaristen hadden minder volume, maar versterking is niet de oplossing. Ook hun repertoire was gevarieerd. Het geheel duurde non-stop wel anderhalf uur, wat enerzijds te lang was, maar iedereen liep in en uit. Het werd gelukkig niet tot achtergrondmuziek. Na ieder stuk volgde applaus. De officiële fotograaf maakte foto’s, die hij beloofde op te sturen. Het was even wennen voor de musici dat hij zo dichtbij kwam, maar het leverde mooie foto’s op. Nel van Holst, de coördinatrice bedankte alle musici en ze gaf ons allemaal een mooie paarse bloem. Ik had voor iedereen een VAKiR-potlood, ook leuk voor niet VAKiR-leden die meededen en als aandenken voor Nel. Na afloop die heerlijke rabarbercake van Ineke, want de hapjes op de kramen waren tijdens het spelen al aardig opgeraakt. Ik was opgelucht dat het allemaal goed ging, want een oudere dame maakte nog een zijdelingse val in de tent, over de stenen die we hadden gebruikt om het vaandel te verzwaren.

Samenvattend: musici hebben hun programma onderling goed op elkaar afgestemd, zodat de blazers twee adempauzes hadden. Het omgevingsgeluid van pratende mensen en de fotograaf waren leerzaam. Het was mooi zonnig weer, maar in de schaduw onder de tent was het koud. Uit de tent komen was geen optie, zeiden de blazers. De akoestiek was voor gitaar niet al te gunstig, maar het duo versterkte elkaar.

Alles wat fout kon gaan ging goed: de vallende cake bleef heel, de vallende dame bleef ongedeerd en er viel geen regen. Maar wat hebben die teddyberen nu gegeten tijdens die picknick? Het klonk niet alleen vrolijk, maar ook beangstigend. Op spannende momenten is het blaaskwintet op zijn allerbest.

Optreden De Leeuwenhoek

Kort, afwisselend en romantisch
Optreden in De Leeuwenhoek, zondagmiddag 17 maart 2019

Net als een jaar geleden waren we welkom in de ontmoetingszaal van De Leeuwenhoek. Het was ditmaal niet zo’n lang programma. De afwisseling tussen Schumann’s Romances, gespeeld door Martin (piano) en Carla (klarinet) en de Zeven Spaanse volksliederen van De Falla met veel liefdesverdriet, zang (Marianne) en piano (Geert), werkte erg goed. Carla had een heldere en informatieve toelichting over Romantiek en hoe je dat bij Schumann kon horen. De Spaanse liederen kregen een toelichting per lied. Er zaten zelfs Spaanstaligen in de zaal, die het feilloos konden meevoelen (De Leeuwenhoek staat immers in het Oude-Westen) en na ieder lied werd geapplaudisseerd. De zaal zat goed vol en het half uur dat wij speelden was het muisstil. Dat er eens iemand aan de wandel gaat, zijn geluiden die erbij horen en die niemand storen. Dan is een half uur met twee ensembles precies de juiste concentratieboog.
De piano was goed gestemd en de houtenvloer en houten tafels zorgden voor prima akoestiek. Er was een microfoon voor de toelichting. De activiteitenbegeleidster sprak een woordje als welkom en na afloop om ons te bedanken. We kregen ons natje en droogje van te voren en na afloop. Er was behalve aanhang van de musici ditmaal slechts één VAKiR-lid in de zaal. Wel leuk om nog even aan een stamtafel na te praten en een reactie te horen van het ene VAKiR-lid en van de Spaanstalige bewoner.