Optreden De Leeuwenhoek

Kort, afwisselend en romantisch
Optreden in De Leeuwenhoek, zondagmiddag 17 maart 2019

Net als een jaar geleden waren we welkom in de ontmoetingszaal van De Leeuwenhoek. Het was ditmaal niet zo’n lang programma. De afwisseling tussen Schumann’s Romances, gespeeld door Martin (piano) en Carla (klarinet) en de Zeven Spaanse volksliederen van De Falla met veel liefdesverdriet, zang (Marianne) en piano (Geert), werkte erg goed. Carla had een heldere en informatieve toelichting over Romantiek en hoe je dat bij Schumann kon horen. De Spaanse liederen kregen een toelichting per lied. Er zaten zelfs Spaanstaligen in de zaal, die het feilloos konden meevoelen (De Leeuwenhoek staat immers in het Oude-Westen) en na ieder lied werd geapplaudisseerd. De zaal zat goed vol en het half uur dat wij speelden was het muisstil. Dat er eens iemand aan de wandel gaat, zijn geluiden die erbij horen en die niemand storen. Dan is een half uur met twee ensembles precies de juiste concentratieboog.
De piano was goed gestemd en de houtenvloer en houten tafels zorgden voor prima akoestiek. Er was een microfoon voor de toelichting. De activiteitenbegeleidster sprak een woordje als welkom en na afloop om ons te bedanken. We kregen ons natje en droogje van te voren en na afloop. Er was behalve aanhang van de musici ditmaal slechts één VAKiR-lid in de zaal. Wel leuk om nog even aan een stamtafel na te praten en een reactie te horen van het ene VAKiR-lid en van de Spaanstalige bewoner.

Workshop februari 2019

Terwijl de wind flink rond de muziekschool aan de Ringdijk waaide, had zich tegen tienen vanochtend alweer een flinke groep musici verzameld in het pand, voornamelijk oude bekenden, maar ook enkele nieuwe enthousiastelingen, die we van harte welkom heten! Maar liefst 11 ensembles hebben vandaag gestudeerd en lesgekregen van 6 bevlogen docenten. Vanuit de studieruimtes klonken klanken uit de Barok en Romantiek maar ook moderner werk van oa Andriessen, Ibert en Koechlin.

Vandaag werden de ingestudeerde stukken niet uitgevoerd in de middag, zoals normaliter gebeurt, maar stond er vanmiddag een ‘ mini-workshop experimentele muziek’ op het programma, gegeven door 2 leden van het ensemble Modelo62, Santiago Lascurain (gitarist) en Jan Willem Troost (cellist), bekenden van Patrick van Deurzen, die de compositie maakte voor het onlangs gehouden lustrumfeest.

Deze workshop gaf een leuke mogelijkheid om eens buiten de comfort zone van de klassieke muziek, met de bijbehorende regels “harmonie, melodie en ritme’ te stappen. Eerst met een paar opdrachten voor enkele ‘ vrijwillige musici’ als het spelen van een canon, maar dan met vrije interpretatie van ritme, snelheid of volgorde. Door middel van kleine aanwijzingen van Jan Willem en Santiago kon duidelijk een verschil worden gemaakt tussen chaos en een bedachtzaam uitgevoerd op elkaar afgestemd modern stuk!

Daarna gingen we gezamenlijk en interactief aan de slag, waarbij we de muziektonen aan elkaar mochten doorgeven door oogcontact te maken. Het leek aanvankelijk vrij simpel, maar hoe meer vrijheid we kregen in noten, hoe complexer het werd, waarbij de nodige verwarring ontstond en hilariteit, want keek de klarinettist nou naar mij of naar mijn buurman? En werden bepaalde personen echt nooit aangekeken? Nou, die moesten dan maar hun abonnement op Vakir opzeggen 😉

Het was verfrissend om op deze manier met muziek bezig te zijn, en Jan Willem en Santiago zullen wellicht later dit jaar een vervolg geven aan het improviseren en experimenteren van/met muziek. Bedankt, heren van Model062!

Ook dank aan iedereen die deze dag weer mogelijk heeft gemaakt, ik heb er in ieder geval van genoten!